www.craniofacial.or.th
โทร 02 256 4330

ข้อมูลสำหรับผู้บริจาค

ทำไมจึงเราจึงต้องการความช่วยเหลือ

ความพิการแต่กำเนิดซึ่งต้องได้รับการดูแลอย่างต่อเนื่องตามอายุในการทำงานของศูนย์ฯซึ่งประกอบด้วยงานบริการสังคมและงานวิชาการ จำเป็นต้องอาศัยปัจจัยหลายประการ ทั้งคน เวลา และเงิน

ปัจจุบันเรามีทีมงานที่ดี มาร่วมทำงานให้ผู้ป่วยโดยไม่ได้รับผลตอบแทนใดๆเป็นพิเศษ นอกเหนือจากเงินเดือน ในฐานะข้าราชการหรือเจ้าหน้าที่ของสภากาชาดไทย ส่วนเวลา แต่ละคนก็เจียดเวลาที่ต้องให้กับงานประจำ เช่น การบริการผู้ป่วยในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ งานสอน งานวิจัย งานบริหาร ยังมาร่วมประชุม มาร่วมดูแลผู้ป่วยเหล่านี้

สำหรับงบประมาณของราชการ เป็นที่ทราบกันดีว่า มีอยู่จำกัดเหลือเกิน การจะเบิกใช้ก็ยากเย็น มีข้อจำกัดในการใช้อย่างมาก นับวันรัฐก็ตัดทั้งเงินทั้งคนลงเรื่อยๆ แต่ตั้งภาระงานและเกณฑ์คุณภาพสูงขึ้นเรื่อยๆ

แม้ว่าโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ได้รับเงินบริจาคเป็นจำนวนมากในแต่ละปี แต่ประชาชนส่วนใหญ่ไม่ทราบว่า เงินที่ได้รับบริจาคมานั้น ถูกนำส่งเข้าสภากาชาดไทยทั้งหมด ไม่ได้ถูกนำมาใช้จ่ายในโรงพยาบาลโดยตรง การเบิกจ่ายกลับมาใช้ยากเย็นแสนเข็ญ ต้องมีการตั้งเบิกขออนุมัติตามแบบราชการทุกอย่าง

ผู้ปกครองของผู้ป่วยและตัวผุ้ป่วยเองที่อยู่ในชนบทของเราจำนวนมาก ไม่มารับการรักษาใดๆ เหตุผลหลัก นอกจากความไม่รุ้แล้ว คือเรื่องเศรษฐานะ การเสียรายได้จากการหยุดงาน ค่าเดินทาง ค่าที่พัก ยิ่งเป็นเด็ก การตัดสินใจออกจากถิ่นที่อยู่ยิ่งเป็นเรื่องยาก เพราะ ต้องมากันทั้งครอบครัว

ตัวอย่างผู้ป่วยรายนี้ อ้าปากไม่ได้ตั้งแต่เกิด มีก้อนเนื้องอกใหญ่มากเต็มปาก ตั้งแต่ขากรรไกรล่างดันขึ้นไป ทะลุลิ้น เพดานปาก ไปถึงฐานกะโหลกศีรษะ ทำให้ลิ้นเป็นสองแฉก เพดานโหว่ ก้อนใหญ่ติดเนื้อเยื่อรอบๆ เด็กอ้าปากไม่ได้เลย ริมฝีปากล่างยังเป็นแฉกเป็นร่อง ๓ ร่อง อย่างที่เห็นในรูป จำเป็นต้องรักษาผ่าตัดโดยเร็ว ไม่ควรรอช้า

มารดารักบุตรมาก พาไปมา รพ.จุฬาลงกรณ์-ต่างจังหวัด หลายรอบตามนัดทุกครั้ง ไม่เคยขาด ต้องมากันหลายคนไม่เฉพาะผู้ป่วย มีค่าใช้จ่ายหลายอย่าง ครอบครัวก็มีฐานะยากจน รัฐจะช่วยเหลือก็เฉพาะค่ายาและเวชภัณฑ์บางอย่าง ที่อยู่ในบัญชีของกรมบัญชีกลาง อีกทั้งยังไม่ได้ช่วยค่าเดินทาง ค่าอาหาร ค่่าที่พัก หรือเครื่องมือแพทย์ที่ดีแต่มีราคาแพง ทางศูนย์ฯจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องช่วยเหลือครอบครัวผู้ป่วยในด้านต่างๆอย่างทันท่วงที เช่น เมื่อมาตรวจรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอก จำเป็นต้องมีค่าอาหาร ค่าเดินทาง ค่าที่พัก และอื่นๆ ให้โดยตรง ไม่สามารถรอเบิกจ่ายหรือติดค้าง เมื่อต้องผ่าตัดให้ทันตามอายุ แต่ขาดเครื่องมือที่ทันสมัย ปากแหว่งเป็นชิ้นๆหลายแห่ง อ้าปากไม่ได้เลยก็ไม่สามารถรอเขียนงบประมาณ รอรัฐบาลพิจารณาอนุมัติ รอเงิน รอประกวดราคา รอเปิดซอง รอตรวจรับของ หรือผ่าตัดแล้วต้องใช้หอผู้ป่วยหนัก ไอ ซี ยู จำเป็นต้องเปิดเตียงเพิ่มเพราะเตียงเต็ม ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการเปิดเตียงพิเศษ ก็ต้องมีเงินทันที จะเบิกบัตรทองก็ไม่ได้

ค่าใช้จ่ายต่างๆเหล่านี้ดูๆแล้ว อาจไม่มากนักสำหรับคนมีเงินมีฐานะ แต่สำหรับครอบครัวผู้ป่วยส่วนใหญ่ ถือเป็นเรื่องหนักหนาสาหัส

คุณคิดว่าเงินของคุณช่วยครอบครัวนี้ได้หรือไม่ ?