บิดาอายุ 17 ปี เป็นนักเรียน มารดาอายุ 17 ปี ทำงานอยู่โรงงานเย็บผ้า ทั้งคู่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ผู้ป่วยจึงอยู่ในความดูแลของผู้เป็นย่า ผู้ป่วยมีปากแหว่ง เพดานโหว่ ติ่งเนื้อที่แก้มขวา กระจกตาเป็นฝ้าขาวทั้งสองตา ทางเดินหายใจตีบแคบเนื่องจากขากรรไกรเล็กมาก ทำให้ลิ้นคับในคอหายใจลำบากอยู่รุนแรงต้องเจาะคอใส่ท่อหายใจ แรกเกิด รพ.ที่ผู้ป่วยคลอดต้องการใบส่งตัวจากรพ.อีกแห่งหนึ่งซึ่งเป็นต้นสังกัดบัตรทองที่ผู้ป่วยมีอยู่ แต่รพ.นั้นไม่ยอมออกใบส่งตัว โดยแจ้งกับญาติว่าสามารถผ่าตัดรักษาได้ แต่เนื่องจากผู้ป่วยเป็นหวัดจึงต้องเลื่อนการผ่าตัดออก จากนั้นก็ไม่ได้รับการติดต่ออีก ทางญาติจึงพาไปรักษาที่รพ.อีกแห่งหนึ่ง ซึ่งแพทย์บอกว่าทำไม่ได้ แนะนำมารพ.จุฬาฯ เมื่อมารับการตรวจรักษาที่รพ.จุฬาฯ ทางคณะทำงานของศูนย์แก้ไขความพิการบนใบหน้าฯ ตรวจโดยละเอียดแล้ว เห็นว่าควรผ่าตัดขากรรไกรล่างเพื่อเพิ่มขนาด ซึ่งจะทำให้ลิ้นเคลื่อนตัวมาด้านหน้า สามารถหายใจได้เอง จะได้ถอดท่อหายใจออกจากคอ
แผนการรักษา - ผ่าตัดขากรรไกรล่างเพื่อเพิ่มขนาด ด้วยอุปกรณ์ยืดกระดูกซึ่งมีราคาแพงเป็นแสน การผ่าตัดจะทำให้ลิ้นเคลื่อนตัวมาด้านหน้า สามารถหายใจได้เอง จะได้ถอดท่อหายใจออกจากคอ เพราะการมีท่อหายใจคาอยู่นี้แม้จะหายใจได้รอดชีวิต แต่เสียคุณภาพชีวิต พูดไม่ได้ อยู่ร่วมกับเด็กอื่นไม่ได้ สูญเสียโอกาสทางด้านพัฒนาการ เป็นภาระอย่างมาก ต้องมีคนคอยดูแลตลอดเวลา ต้องมีเครื่องดูดเสมหะที่บ้าน คอยดูดเสมหะแทบทุกชั่วโมง |